الهه بقراط

دیگر 25 سال می‌شود که در آلمان زندگی می‌کنم. آن زمان، کمتر از یک ماه مانده بود به اینکه مردم آلمان شرقی با «داس و چکش» به جان دیوار برلین بیفتند. یک سال بعد دو آلمان یکی شده بودند و رؤیای جنون‌آمیز نازی‌ها که می‌خواستند اروپا را به زیر یوغ «نژاد برتر» خود در آورند ولی در عوض نیمی از کشورشان را نیز به استالینیسم باختند، به خواندن ادامه دهید →

ایرج مصداقی

۵۲کشته، آمار مورد تأیید دولت عراق و سازمان مجاهدین خلق و هیئت ویژه سازمان ملل متحد از قربانیان قتل‌عام بیرحمانه‌ی اشرف در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۱۳ است. اجساد قربانیان پس از بازدید نمایندگان سازمان

ملل و تهیه عکس و فیلم، به منظور کالبدشکافی و تحقیقات به بیمارستان بعقوبه منتقل شده‌اند.

در گزارش‌های منتشر شده صحبتی از مجروحان حادثه نیست! به خواندن ادامه دهید →

محمد زمانی

دیروز به مطلبی از دوست ندیده بنام امویی در سایت سکولاریسم نو برخوردم ،که در مورد سکولار دموکراسی توضیحی کوتاه ارائه داده بود.ایشان مینویسد اگرچه می‌شود از کسانی که به رنسانسی در باورهای مذهبی رسیده‌اند برای ایجاد سکولار دموکراسی یاری طلبید اما اگر قرار باشد «اِسانس» افکار این عوامل یا افراد به بن‌مایۀ قوانین سکولار دموکراتیک راه یابد، آن وقت، در ایران، چیزی جز باززایی حکومت اسلامی از نوعی دیگر و در زیر لباسی دیگر نخواهیم داشت! سکولار دموکراسی به انواع و اقسام الوان مذهبی و ایدلولوژیک می گوید در کار ادارۀ مملکت دخالت نکنید، زیرا جانبدارانه و ضد حقوق بشر عمل می کنید! بگذارید خیالتان را راحت کنم آقایان و یا شاید خانم ها: سکولار دموکراسی یعنی نوع حکومت «سکولار» و «دموکراتیک» که راه را بر «علم سیاست» و علم مملکت داری می گشاید، قانون اساسی دموکراتیک «علمی» و «عرفی» ایجاد می کند، قوانین «حقوق بشر» را مرعی می‌دارد به خواندن ادامه دهید →

اسماعیل نوری علا
دوستی، پس از تماشای گفتگوی آقای سيامک دهقان پور در برنامهء افق صدای امريکا با آقای کوهيار گودرزی (جوان برومند زندان کشيده ای که اخيراً خود را به آنکارا رسانده است)، با توصيه به اينکه اين برنامه را تماشا کنم، می پرسيد چگونه است که مرد رزمنده ای چون کوهيار که اين همه زندان و سختی کشيده است و، جوانی باخته و يکه و تنها، سر به بيابان غربت زده است می تواند به صراحت بگويد که «چون رهبرانم در حصر خانگی هستند در انتخابات شرکت می کنم و به حسن روحانی رأی می دهم»؟ و مسی گفت که در اين صورت آيا نبايد قبول کرد که اصلاح طلبی ريشه ای قوی و گسترده در جامعه دارد و نمی توان در مبارزه با حکومت اسلامی روی آن حساب نکرد؟

رفتم و پای سخنان کوهيار جوان نشستم به خواندن ادامه دهید →

الهه بقراط

در این سی و چهار سال جمهوری اسلامی تجربه شد که برخی مفاهیم و رویدادها نه با آن نام و مشخصاتی که واقعا هستند، بلکه با اسامی مستعار و تحریف به افکار عمومی معرفی می‌شوند. در این میان، جنجالی که ا

خیرا بر سر تحریم‌ها و لغو آن به راه افتاده، همراه با نامه‌نگاری‌های هدایت شده از سوی لابی‌های داخلی و خارجی محافظ رژیم، و رسمیت یافتن ریاست جمهوری اسلامی شیخ حسن روحانی دامنه گسترده‌تری یافته و هر یک از طرفین تلاش می‌کنند فعالیت‌های یکدیگر را خنثی کنند بدون آنکه کسی به دنبال یک راه حل اساسی چه در خود رژیم و چه ورای آن باشد. مسئله اما روشن‌تر از آن است که بتوان چشم خود را با دستاویزهای عوام فریبانه بر آن به خواندن ادامه دهید →

حشمت الله طبرزدی

این فرافکنی ها برای چیست؟ اینها که به خوبی می دانند که کلید مشکلات اقتصادی مردم ایران نه در واشنگتن که دقیقا در مرکز تهران است، اما چنین وانمود می کنند که در     واشنگتن است. مگر همین ها نبودند که عده ای را به پای صندوق های رای کشاندند و به نام جنبش سبز از آنها برای روحانی رای جمع کردند؟ آیا قرار بود با رای آنها پورمحمدی، جنتی، فضلی و دیگران روی کار بیایند؟

این مقاله ی من مقداری طولانی خواهد شد و افراد کم حوصله ممکن است تا انتها نخوانند؛ اما می دانم که گروهی خواهند خواند، و ضرورت دارد برخی مسائل را عمیق تر ریشه یابی کرد، ولو این که متن کمی طولانی شود. برداشت من این است که در جامعه هایی که دموکراسی برقرار نیست و به ویژه در کشور ما که رسما دیکتاتوری مذهبی حاکم است و هر صدای مخالف و مستقل از قدرت و نیروهای اقماری اش فورا سرکوب می شود، نقش نهادهای مستقل به خواندن ادامه دهید →

رامین کامران

از هنگام انتشار کتاب «ضد ولایت فقیه، براندازی حکومت اسلامی» نوشته آقای رامین کامران، شش سال می گذرد. ظرف این مدت شاهد طرح سؤال های بسیاری در بارهُ این نوشته بوده ایم که بسا اوقات به طور مستقیم با ما در میان نهاده شده است. در فضایی که تبلیغات اصلاح طلبانه رواج بسیار دارد گزینهُ «براندازی» برای برخی قدری نامأنوس جلوه می کند. پس بر آن شدیم تا با جمع بندی سؤالات و انتقادها، آنها را با نویسنده در میان بگذاریم و به خواندن ادامه دهید →

شهباز نخعی

رفتار حکومت آخوندی به نواختن طبل می ماند؛ کوبیدن بر جسمی بزرگ و توخالی که با تلنگری سر و صدای زیاد به پا می کند و طنین آن بر خودش نیز اثر می گذارد. این حالت منحصر به امروز که ولی مطلقه فقیه مثل موش در تله خود کرده های بی تدبیرش گیر افتاده، و خود را به درودیوار می کوبد تا شاید راه گریزی بیابد، نیست. از نخستین روزهای حیات اش آغاز شده و به احتمال قوی تا زمان بر سنگ کوبیده شدن شیشهء عمرش هم دوام خواهد داشت. به خواندن ادامه دهید →

حشمت طبرزدی

در این مدتی که در مرخصی مشروط به سر می برم، بارها و بارها شاهد حمله به حقانیت جنبش سبز و رهبران ان بوده اما به این امید که کسانی که درست یا نادرست خود را سخنگویان و بانیان رسمی این جنبش جا زده اند از حقانیت ان در برابر این حملات دفاع نمایند اما صدایی نشنیدم . حرف اصلی مخالفین یا سرکوبگران اصلی جنبش سبز، که از مراکز متعدد قدرت به گوش می رسد ، این است که شما که می دانستید که تقلب نشده و حتا در جلسات خصوصی خود نیز این حرف را تکرار کردید، ولی دست به اردوکشی خیابان زدید و مردم را به خیابان کشیدید و عده ای را به کشتن داده و نظام را به چالش جدی کشاندید و ابروی ان را بردید؟ به خواندن ادامه دهید →

ناصر اصغری

به دنبال انتخاب حسن روحانی به ریاست جمهوری اسلامی، جناح «اصلاح طلب» رژیم که ماتم گرفته بود، جان تازه ای گرفته و لاشهء «اصلاحات تدریجی و گام به گام رژیم اسلامی» را از تابوت بیرون کشیده و ذوق زده به دور این لاشه خیالاتی مجددا به ریاکاری و عوامفریبی مشغول شده اند. دلیل این ذوق زدگی هم «روزنه ای برای امکان ادامهء اصلاحات» عنوان شده است. یکی از نوشته هایی که سعی کرده به این موضوع جنبه تئوریک بدهد، نوشته ای است از به خواندن ادامه دهید →