ناصر اصغری
به دنبال انتخاب حسن روحانی به ریاست جمهوری اسلامی، جناح «اصلاح طلب» رژیم که ماتم گرفته بود، جان تازه ای گرفته و لاشهء «اصلاحات تدریجی و گام به گام رژیم اسلامی» را از تابوت بیرون کشیده و ذوق زده به دور این لاشه خیالاتی مجددا به ریاکاری و عوامفریبی مشغول شده اند. دلیل این ذوق زدگی هم «روزنه ای برای امکان ادامهء اصلاحات» عنوان شده است. یکی از نوشته هایی که سعی کرده به این موضوع جنبه تئوریک بدهد، نوشته ای است از به خواندن ادامه دهید
چهره حکومت اسلامی برای همه مشخص شده است و تغییر در دولت به معنای باز شدن این قفل ها نیست ،چرا که بر اساس قانون اساسی موجود سازنده این کلید رهبری است و موقتا بر اساس شرایط داخلی و خارجی ان را تحویل ریس جمهور میدهد، اما اجازه باز کردن قفل با اوست .قبلا هم در این مورد اشاره نمودم که در این حکومت بحث شخص و یا عوض شدن دولت نیست بلکه یک سیستم مافیایی است که همه چیز در تسلط سپاه و بیت رهبری است و عملا دولت و مجلس فرمایشی است.کلیدی که روحانی از ان صحبت میکند در این دو مقوله خلاصه نمیشود .امروز این حکومت با قانون اساسی موجود ،چنان بر درها قفل زده است که تنها کلیدی که میتواند انها را باز نماید، نبود این سیستم ویرانگر است .
محمد زمانی
امروز همه ما می دانیم که فقر اقتصادی به دنبال خود فقر فرهنگی را به همراه خواهد داشت و اسیب های جدی را مسبب می شود ، مثل امار بیکاری ، فقر ، خودکشی و اعتیاد که همه دست اورد همین حکومت در این مدت است و تا توسعه سیاسی نباشد عملا مطالبات مردم نادیده گرفته می شود .پس چرا مردم باید در انتصاباتی شرکت نمایند که هیچ روزنه ایی از پیشرفت را نمی بینند! از اینکه تیتر این مقاله را از انتخابات به انتصابات تغییر دادم دلایلی وجود دارد،چرا که انتخابات پروسه ایی برای رسیدن به مطالبات مردم ،در عرصه های مختلف سیاسی، اجتماعی، فرهنگی ،اقتصادی و همچنین حقوق شهروندی، ازادی و پیشرفت یک جامعه است