کریم قصیم
وض
عیت احزاب شکست خورده در انتخابات اخیر آلمان، و رویکرد مورد نظر آنها به منظور خروج از بحران شدید ِ بعضاً مرگبار حزبی، بسیار آموزنده است. به نظر من شاهد مثالی است در باب ارج و قرب انتقاد و انتقاد از خود و نقش سازندهء آن در سیاست و به خواندن ادامه دهید



در آستانه ی دهم اکتبر روز جهانی علیه مجازات اعدام.
در قلمروی «اسلام سياسی»، که در زبان علوم سياسی امروز «اسلاميسم» خوانده می شود و کلاً با تعريف دينی «مسلمان» تفاوت دارد، و در گسترهء گونه های مختلف آدميان «اسلاميست»، موجودی زندگی می کند به نام «اسلاميست اصلاح طلب»، که از رسيدن اسلاميسم به حکومت
بسیاری از روزنامه نگاران و صاحبان قلم و اندیشه ، در بیدادگاههای جمهوری اسلامی به اتهام واهی «نشر اکاذیب و توهین به رهبران جمهوری اسلامی وشایعه پراکنی علیه نظام مقدس» به زندانهای طویل المدت محکوم شده اند ، اما وقتی پای عربده کشی و لنگه کفش پرانی حزب الله و دروغگوئی ها و افترا زنی های کیهان شریعتمداری و صدا و سیمای بیت رهبری به میان میاید ، کسی جرأت نمیکند که به آنان بگوید بلای چشمشان ابرو است چرا که اینان مجوّز تهمت زنی و توهین
سید احمد حکمآبادی که بعدها نام خانوادگی کَسرَوی را برگزید، تاریخنگار، زبانشناس، پژوهشگر، حقوقدان و اندیشمند ایرانی بود. که به عنوان استاد ملی گرای حقوق در دانشگاه تهران تدریس می کرد. او در تاریخ ۲۰ اسفند ۱۳۲۴ و در سن ۵۷ سالگی، در اتاق بازپرسی ساختمان کاخ دادگستری تهران به ضرب “گلوله و ۲۷ ضربه چاقو” توسط گروه اسلامگرای “فدائیان اسلام” ترور شد. احمد کسروی در حوزههای مختلفی همچون تاریخ، زبانشناسی، ادبیات، علوم دینی، روزنامهنگاری
تازه ترين اظهارات جواد ظريف، وزير خارجه دولت روحانی، پيرامون مذاکرات اتمی پانزده اکتبر در ژنو با گروه ۱+۵، و همچنين واکنش های خبری مسئولان سياسی غربی نسبت به مواضع تهران، بخصوص اظهارات اخير جان کری، وزير خارجه آمريکا، هنگام بازديد از اندونزی، حاکی از عدم تغيير محسوس مواضع دو طرف و در نتيجه، کاهش محسوس شانس به نتيجه رسيدن گفتگوهای آينده است.