پرویز دستمالچی
انقلاب ها (آمریکا، فرانسه، روسیه، چین، کوبا، ایران) همه به اهداف خود رسیده اند. هر یک از آنها اهدافی داشتند متفاوت با دیگری. آمریکا استقلال خود را به دست آورد، استعمار بریتانیای کبیر را بیرون کرد و پایه های آزادی های فردی- اجتماعی و حکومت برآمده از ارادهء ملت را پایه گذاشت. فرانسه سلطنت مطلق را برچید، قدرت کلیسا و حاکمیت و اقتدار آنها بر مردمان را درهم شکست و پرچمدار آزادی، برابری و برادری شد. به خواندن ادامه دهید
مجید محمدی
تصور اینکه جمهوری اسلامی در ایالات متحده برای تبلیغ برنامهها و ایدئولوژی خود سرمایهگذاری نکرده باشد یا هزینه نکند تصور باطلی است. دولت روحانی و دولت احمدینژاد به صراحت از این موضوع سخن گفتهاند و بنیادهای تحت نظر جمهوری اسلامی در ایالات متحده برای این کار سالانه دهها میلیون دلار خرج میکنند. غیر از این، گروههای چپ و اسلامگرا که از ایالات متحده و دولت آن متنفر هستند خود را همپیمان طبیعی دولتهای اقتدارگرا و تمامیتخواهی مثل جمهوری اسلامی میدانند. به خواندن ادامه دهید
مازیارشکوری گیل
در عرصه سیاسی هر گفتار و رفتاری هرچند در نگاه اولین بی هوده و خالی از معنی در نظر جلوه نماید اما در نگاهی بلند تر تهی از معانی نبوده و نیست. انتخاب یا به دیگر عبارت انتصاب آیت الله «احمد جنتی» بر ریاست مجلس خبرگان رهبری یکی از این دست اعمال و رفتار بوده است. البته لباس انتخاب بر انتصاب جنتی پوشاندن از بین بینات بوده و میباشد. واکنش اصلاح طلبان در فضای مجازی خود گویای این مهم است. اما انتصاب احمد جنتی به ریاست مجلس خبرگان چه پیامی را به جامعه ارسال داشته است؟ به خواندن ادامه دهید
منصور امان
دست رد «استانبول» به سینه خلیفه بغدادی و ولی امر مشهدی
57 کشور با اکثریت جمعیت مُسلمان می گویند رژیم «ولی امر مُسلمین جهان» – لقبی که رهبر جمهوری اسلامی بر خود نهاده – را یک نظام مطرود و مُنزوی می شناسند. سازمان همکاری اسلامی با انتشار یک بیانیه صریح و تُند، «اُم القرا»ی ولایت فقیه را کمی بیشتر به گوشه بدنامی رانده است. به خواندن ادامه دهید
رضا تقی زاده
پس از هزینه کردن میلیونها دلار به منظور «لابی» کردن رقابتی با اسرائیل در واشنگتن و نزد اعضای کنگره آمریکا، حکومت اسلامی به منظور اصلاح چهره خود نزد کشورهای غربی اخیراً به شیوهء تبلیغاتی تازهای روی آورده است: تدارک نظر سنجی های ساختگی در خارج و تبلیغ غیر مستقیم مشروعیت رژیم از زبان مردم ایران و با استفاده از مؤسسات دانشگاهی و سازمانهای ظاهراً مستقل. در این «نظرسنجی» اکثریت مردم ایران از حکومت راضیاند! به خواندن ادامه دهید
شهباز نخعی
اما، چه «روزگار گفتمان» باشد و چه «روزگار موشک» – یا هردو-، در یک چیز تردید نمی توان کرد و آن این است که به شهادت سیلی ها و تودهنی هایی که مردم ایران درهر فرصت و مناسبت به سید علی خامنه ای زده اند و با درس گیری از سرنوشت خودکامگانی چون صدام حسین، معمر قذافی و بشار اسد، روزگار بیش از آن که روزگار «گفتمان» یا «موشک» باشد، روزگار عبرت است! به خواندن ادامه دهید
احمد تاج الدینی
انتخابات هفتم اسفندماه 1394 به انجام رسید و نتایج آن آنگونه که رژیم خواسته است در دسترس همگان قرار گرفته است. این انتخابات مانند انتخابات های پیشین به تمام معنا مهندسی شده بود. مهندسی انتخابات به این معناست که همه کاندیداها از سوی شورای نگهبان قانون اساسی نظام حاکم منتصب شده بودند. به خواندن ادامه دهید
شهباز نخعی
درهمان ماه های نخست پس از 22 بهمن 1357، آیت الله خمینی ارتش کشور همسایه و مسلمان عراق – که 15 سال میزبان دوران تبعید او بود – را به نافرمانی و شورش دعوت کرد. شعار رایج «صدور انقلاب» نیز موجب وحشت کشورهای مسلمان، از جمله عربستان سعودی و شیخ نشین های خلیج فارس شد و زمینه ساز تجاوز و حمله صدام حسین به ایران و جنگ و کشتار بین دو ملت همسایه و مسلمان گردید. نفاق و تفرقه افکنی حتی مقدس ترین مکان مسلمانان را نیز مستثنی نکرد و نیروهای اعزامی آیت الله خمینی آنقدر در سردادن شعار «بریده باد دست فهد» اصرار ورزیدند که به کشتار چندصد زائر خانه خدا انجامید. به خواندن ادامه دهید
منصور امان
آقای رفسنجانی با خمیر «شورای رهبری» و «نظارت بر رهبر» چانه می گیرد تا از تنور انتخابات خبرگان نان شراکت بیشتر در نظم ولایت فقیهی بیرون بکشد.
مجلس خبرگان رهبری بار دیگر به کانون جدال باندهای حُکومتی تبدیل شده است. از همان هنگام که خیزشهای 88 پایه های قُدرت را زیر ضرب گرفت، پروسه تجزیه این نهاد و صف بندی مُدعیان جدید و قدیمی قُدرت و صاحبان آن نیز گرد این مجلس تشریفاتی آغاز گردید. در طول این دوره، کشمکش مزبور برنده دیگری جُز باند ولی فقیه نداشته است و با وجود تمام حرارتی که دور تازه جدالها می تواند پیدا کند، از این پس نیز نخواهد داشت. به خواندن ادامه دهید
مجید محمدی
کشتار و حمام خونی که گروههای اسلامگرا در پاریس به راه انداختند بسیاری را شگفتزده کرد. در این عملیات بیش از ۱۲۰ نفر از مردم پاریس در بیرون یک استادیوم، یک رستوران و یک سالن کنسرت کشته شدند. اما اگر به تاریخ این گونه بربریتها نه در چند دههٔ اخیر بلکه در یکی دو سال اخیر نگاه کنیم چندان شگفتزده نخواهیم شد. در چند دههٔ اخیر از حیث کشتار و ترور هیچ ایدئولوژیای به گرد پای اسلامگرایی نمیرسد. به خواندن ادامه دهید
وب سایت رسمی محمد زمانی | روزنامه نگار کنشگر سیاسی 