رضا تقی زاده
رها ساختن بی‌نتیجه دومین دور مذاکرات کارشناسی که انجام آن با هدف اجرایی ساختن توافق موقت اتمی در ژنو پیش‌بینی شده بود، نشانه بروز اختلاف‌های جدی بین انتظارات متقابل، پیش از نهایی ساختن سند مشترک و ورود طرفین به مرحله اجرایی توافق است. به خواندن ادامه دهید →

حشمت طبرزدی
روز به روز بر تعداد اعدام ها افزوده می شود. هر روز بر تعداد بیکاران افزوده می شود. هر روز بر عدد تورم افزوده می شود. هر روز بر حجم فقیران افزوده می شود. هر روز بر تعداد زندانی ها افزوده می شود. روز به روز بر امار طلاق های ناشی از فقر افزوده می شود. هر روز بر تعداد مرگ و میر ناشی از فقر افزوده می شود. هر روز بر امار فرار مغز ها افزوده می شود. هر روز بر امار معتادان ناشی از بیکاری افزوده می شود. هر روز از سرعت اینترنت کاسته می شود. به خواندن ادامه دهید →

شهباز نخعی

یکی از معیارهای سنجش مردمی بودن یا نبودن حکومت ها، وزن مخصوص «واقع بینی» آنهاست. در حکومت های مردم محور و مردم سالار، این وزن مخصوص بالاست و واقع بینی بخش تفکیک ناپذیری از ویژگی های لازم برای تصدی مدیریت سیاسی است. در این «واقع بینی» گاه چنان زیاده روی می شود که دولتمردان حتی برای گرفتن تصمیم های نه چندان مهم نیز گوش به نتیجهء نظرسنجی ها می سپرند تا مبادا حرکتی خلاف خواست اکثریت مردم انجام دهند. به خواندن ادامه دهید →

بهرام ابار

اعدام درملاء عام یکی از مجازاتهای بیرحمانه و خفت باریست که در برخی کشور ها مانند جمهوری اسلامی برای ایجاد رعب و وحشت در بین مردم همه روزه اجراء میشود. رژیم اسلامی ازاعدام برای ترساندن و سرکوب سازمان های دانشجویان معترض انتقاد گرا و اقلیت ها و گروه های مذهبی وجوامع قومی استفاده میکند. به خواندن ادامه دهید →

شاهین فاطمی

روحانی هنوز نتوانسته است به اندازه کافی خود را بیش از یک آپاراتچی متعلق به نظام و برخاسته از درون نظام به جامعه معرفی کند. پرسشی که هنوز پاسخ آن روشن نیست انگیزه روحانی از ورود به این صحنه است: آیا او آمده است که نظام را نجات دهد و یا ایران را؟ این دو، دو مسیر متضاد هستند. و او نخواهد توانست برای دورانی طولانی از انتخاب میان یکی از دو راه اجتناب ورزد. به خواندن ادامه دهید →

حسن زارع زاده اردشیر
حسن روحانی در یکصدمین روز دولت اش از آماده شدن منشور حقوق شهروندی خبر داد که قبلا قول تهیه آن را داده بود. حسن روحانی این منشور را در راستای تحقق وعده های خود در جهت رعایت حقوق و آزادیهای مردم تهیه کرده است. به خواندن ادامه دهید →

الاهه بقراط

ادعا و انتشار پیش‌نویس «حقوق شهروندی» که بیشتر یک قمپز سیاسی و ترفندی برای بیرون آوردن ابتکار حرف و عمل از دست فعالان سیاسی و اجتماعی است، فرصت دیگریست برای نشان دادن تناقض‌های انکارناپذیر نظام جمهوری اسلامی و قانون اساسی‌اش با حقوق بشر و هرگونه حقوق شهروندی. وگرنه با تلاشی که از هر سو برای پایین آوردن سطح مطالبات جامعه در حد ناتوانی‌هایی رژیم صورت می‌گیرد چه لزومی دارد مجموعه‌ای از «حقوق مغفوله» شهروندی را بر «اصول مغفوله» قانون اساسی افزود؟! به خواندن ادامه دهید →

رضا پرچی زاده

ما ایرانیان اما چقدر در نقد فرهنگ و سیاست خود موفق بوده‌ایم؟ و آیا اصولا در این راه تلاشی جدی کرده‌ایم؟ یا حتی اصلا به این فکر کرده ایم که نقد خود هم لازم است؟از پس از کودتای 28 مرداد 1332 تا انقلاب بهمن 1357، یعنی در اوج کشاکش «جنگ سرد»،

، به خواندن ادامه دهید →

بهروز ستوده
کسی را بدنبال نخود سیاه فرستادن و یا کسی را سرِکار گذاشتن درادبیات کوچه وبازار فارسی ، بمعنی سرگرم کردن کسی است به کاری عبث و بیهوده تا توجه او از کار و یا موضوع اصلی منحرف شود ، حالا داستان دولت تدبیر و امید آقای حسن روحانی ومنشور حقوق شهروندی ایشان است به خواندن ادامه دهید →

الاهه بقراط

«تدبیر و امید حاصل تحریم و تهدید» بود. درستی این ادعا که در مقاله‌ای زیر همین عنوان پس از گزینش شیخ حسن روحانی به ریاست جمهوری اسلامی مطرح شد، امروز بیش از هر زمان دیگر به چشم می‌آید. به خواندن ادامه دهید →